Cech Naturopatów i Hipnotyzerów

Gabinety Terapii Naturalnych, doradztwo zawodowe, szkolnictwo i praktyki. Blisko Ciebie!

Jeśli nie widzisz animacji powinieneś włączyć obsługę wtyczek, lub wgrać nowszą wersję Flash Player.

Kolejny „malarski” tomik poezji Teresy Kiary Duńskiej. Poetka znów czaruje czytelników feerią kolorów, kształtów i fantasmagorycznych wizji, a wszystko to po to, by opowiedzieć o miłości, zmysłowości i poszukiwaniu piękna. Malarskie, pełne niespotykanej metaforyki, bogactwa uczuć i precyzji wyrażeń wiersze. Wiersze dla wrażliwców. Tak jak i poprzednie tomiki, ten również został objęty patronatem naszego Cechu.

 

pejzaze okladka v2

 

Teresa Kiara Duńska – ur. w 1959 r. Z wykształcenia bibliotekoznawca, informatyk naukowy. Ilustratorka, grafik, malarka. Autorka tomików „Strofy światłem utkane”, „Partita na trzy głosy”, „Noc jednorożca”, „Pierścienie ognia” i „Warkocz Bereniki.”

 

Wybrane wiersze:

 

Niebieska kredka

Kto mi umaluje niebo

niebieską kredką

jeśli nie ty

w kwietniową jabłoń

wplecie promienie słońca

zatańczy ze mną

na łąkach

kto

jeśli nie ty

dzikie wino

rozsadzi na płotach

niezapominajki przyniesie

skrzydła moje przystroi

na lot wspólny

kto

jeśli nie ty

ukryje mnie

w zielonej sieci drzewa

ustami

na moich ustach

zapisze kocham

Kto mi umaluje niebo

niebieską kredką

jeśli nie ty

Poranek

Po parze słów

weszliśmy w sierpniowe słońce

szafran czerwonego wina

oliwkowych dłoni

falował rytmem

wiedeńskiego walca

tańcem delfina

przeszyłeś horyzont

jeszcze za wcześnie na sen

nie opłynąłeś

wszystkich moich zatok

powędrowałeś

w najgłębsze wtulenie

krople czerwonego wina

zbiegły ramionami

między nagością

a spełnieniem

wtulona w twoje dłonie

zbieram bursztyny

z pierwszym uderzeniem

słońca w oczy

Dłonie

W cieniu ogrodu

bujany fotel

wygrzany słońcem

rozsiadam się

biodrem wziętym

wiolonczeli

wołam swoje dłonie

miłość pnie się palcami

warkoczyk po warkoczyku

zaplatam swoje włosy

jeden

dwa

trzy

czternaście

spinam klamrą

wysoko nad ziemią

na stole

miedziana waza

czule otula

kiście winogron

okrągłymi brzegami

zgarbiona jabłoń

zachłannie pije wodę

gnąc sękate kolana

latarnie

mrużą

płomienne oczy

mrok

cicho się skrada

niczym

czarny kot

 

© Teresa Kiara Duńska 2016

 

 

 

 


*

Instytucje

  • Związek Rzemiosła Polskiego
  • Izba Rzemieślnicza MKiP
  • Cech Naturopatów i Hipnotyzerów
  • Akademia Doskonalenia Zawodowego Naturopata